Niedziela, czyli czas na Bostoński Tygodnik, gdzie porozmawiamy nie tylko o Bostonie, ale o NBA. Dziś kolejny odcinek, w którym porozmawiamy o naszej drużynie. Jak zawsze będzie to zbiór myśli ważnych, mniej ważnych, kompletnie nieistotnych. Zawsze dobrze jest pogadać, poplotkować i zostawić coś po sobie. Taki bonusik od nas dla was – bo “Dzień Święty należy Święcić”.
[Adrian] Pierwsza kwarta w meczu z Dallas przejdzie do historii. 42-9 i nie było co zbierać. Później wystarczyło już tylko pilnować wyniku, żeby uniknąć komplikacji i dokładnie to robiliśmy. W sumie trochę szkoda, że Dallas po pierwsze było bez Irvinga, a po drugie, że nawet tak szybko ten mecz poszedł do zamrażarki. Kyrie nie gra w meczach B2B i zupełnie przypadkiem, właśnie ten w Bostonie pauzował. Dzień wcześniej z Cavs zagrał 37 minut, zdobył 34 punkty i wyglądał bardzo dobrze.
[Timi] Chciałem go zobaczyć przeciwko Celtics, ale Kyrie nie od dziś unika meczów w Bostonie, więc nie było to żadne zaskoczenie. Zresztą swego czasu został tutaj bardzo źle potraktowany, gdy jakiś durny kibic rzucił w niego butelką. Natomiast nie ma co narzekać, że rywal grał w osłabieniu. Znakomicie to wykorzystaliśmy. To nasze trzecie w tym sezonie zwycięstwo różnicą co najmniej 30 punktów. Nikt w lidze nie ma więcej.
[Adrian] Na plus – zasadniczo same plusy, ale pragnę zwrócić uwagę na mało istotny szczegół. Wreszcie zagrał Devin Carter. Nie jest istotne jak – ważne, że zagrał. Aha – Jordan Walsh skradł show Cooperowi Flaggowi w pierwszej kwarcie.
[Timi] No tak, gracze z rotacji mogli sobie wreszcie trochę pograć. Prawdziwy festiwal wsadów pod koniec spotkania miał Chris Cenac Jr., co też warto zaliczyć na plus. A co do Flagga, to widać, że na razie granie z Celtics w Bostonie mu nie służy. Rok temu też zagrał słabo, a przecież dobrze wiemy, że to dla niego wyjątkowe mecze.
[Adrian] No i własnie dlatego, że to wyjątkowe mecze, to nie idzie tak jak powinno – bo jak za bardzo chcesz, to… Cenac nam się rozkręca z meczu na mecz, co jest złą informacją dla Robinsona, bo wprawdzie to inny typ podkoszowego, ale minuty ktoś musi tracić, żeby młody mógł pograć. W październiku Robinson grał od 18 do 24 minut, a teraz od 10 do 18 minut na mecz – widać gołym okiem, że ktoś zaczyna tracić grunt pod nogami.
[Timi] Jestem za tym, żeby Cenac dostawał więcej szans, ale też musimy sobie zdawać sprawę, że nie będziemy mogli mu zaufać w najważniejszych momentach sezonu, bo to dopiero pierwszoroczniak, który ma za sobą pierwsze kroki w lidze. Robinson został sprowadzony w konkretnym celu i mimo wszystko dałbym mu jeszcze trochę czasu. Pewnie poczekamy aż do stycznia/lutego, zanim podejmiemy ewentualne decyzje. Na ciekawą rzecz zwrócił ostatnio Joe Mazzulla, który przypomniał, że Mitch grał w zeszłym sezonie aż do końca, bo był w finałach. No i w sumie Knicks też ten sezon zaczęli mocno przeciętnie.
[Adrian] Na minus – nie ma się co wygłupiać po takim meczu, ale… Mitchell Robinson był jedynym zawodnikiem, który nie był plusowy. Nie był też minusowy – po 15 minutach gry wyszedł na zero. Przynajmniej tyle.
[Timi] Chyba można już stwierdzić, że ten eksperyment będzie po prostu frustrujący. Raz lepiej, raz gorzej. No ale trzeba mieć z tyłu głowy, że Robinson największą dla nas wartość ma mieć później, a nie w jakichś losowych meczach fazy zasadniczej z Mavericks.
[Adrian] Uwag kilka – dawno, dawno temu, w NBA był tak zwany territorial pick. Zespoły mogły poza kolejnością wybierać zawodników związanych z danym regionem, tak w 1956 roku przyszedł do nas legendarny Tommy Heinsohn. Gdyby ta zasada obowiązywała nadal, to Cooper Flagg byłby dziś Celtem. No ale i tak publiczność zgotowała mu doskonałe przyjęcie.
[Timi] Kto wie, może kiedyś tym Celtem jeszcze zostanie. To niesamowite, że rozgrywa tak świetny sezon, a to przecież dopiero jego drugie rozgrywki – choć ten mecz mu nie wyszedł. No ale dopóki gra dla rywali Bostonu, to niech te jego powroty w rodzinne strony właśnie takie będą.
[Adrian] Już w jednym z poprzednich Tygodników zapytałem się, czy Flagg bedzie w rozmowach o MVP sezonu i moim zdaniem będzie, bez względu jak Dallas skończą sezon regularny. Ameryka lubi takie historie – biały dzieciak, a gra jak wielka gwiazda.
[Timi] Jeśli patrzeć na ranking tworzony na NBA.com, to Flagg jest już blisko tej pierwszej dziesiątki. No nawet ten występ w Bostonie nie zmazuje tego, jak świetny jest to nastolatek. Bo to też jest w tym kontekście piekielnie ważne. Flagg dopiero w grudniu będzie świętował swoje 20. urodziny. Dość powiedzieć, że w historii NBA tylko jeden inny nastolatek zdobył więcej punktów niż Flagg i był to LeBron James, czyli najlepszy strzelec w dziejach ligi.
[Adrian] Co my mamy za pecha do tego Orlando. To nie był fatalny mecz w naszym wykonaniu, ale 4 kwarta pogrążyła nas i tyle. Bane, Black i Da Silva trafiali wszystko – absolutnie wszystko, a jeszcze na deskach zebrali 16 piłek, przy naszych 4 zbiórkach. Nie za bardzo mogę mieć pretensje, bo nie mieliśmy żadnej straty w tej kwarcie, oni zwyczajnie trafiali wszystko nawet nasze 38% zza łuku wyglądało biednie. No są takie mecze.
[Timi] Pierwsza wygrana Magic w TD Garden od niemal czterech lat. Ale też nie jestem zbyt sfrustrowany czy zły po tej porażce. Dla nas był to back-to-back, no i zdarzył się nam taki mecz, że w pierwszej połowie prawie nic nie wpadało. Do przerwy zebraliśmy mniej punktów niż dzień wcześniej tylko w pierwszej kwarcie.
[Adrian] Na plus – brak Neemiasa pokazał ile aktualnie znaczy dla drużyny. Dlaczego pisze o tym w plusach? Bo niektórzy nadal podśmiechują się z jego nowego kontraktu, który zacznie obowiązywać za rok. On wcale nie jest śmieszny, to zaraz będzie spora promocja – tak fajnie ten Queta się rozwija. No i mogliśmy pooglądać znowu Cenaca – też na plus. Hauser kolejny raz pokazuje nam, że handlowanie nim (które oboje wróżyliśmy przed sezonem) jest zwyczajnie głupie – hej Sam, lubię jak mnie ktoś tak sprowadza do parteru.
[Timi] To prawda, Neemias ma ogromny wpływ na ten zespół po obu stronach boiska. Ja też uwielbiam w nim to, że on co roku wraca na nowy sezon z czymś nowym. Wiadomo, to mała próbka, ale na razie jest 4 na 5 z dystansu. Cenac Jr. znów dał fajny impuls, choć w obronie momentami bardzo zagubiony. No ale nie można tu oczekiwać cudów od 19-latka, który gra swoje pierwsze poważne minuty w NBA.
[Adrian] Na minus – niech White wreszcie ustabilizuje formę, bo mnie zaraz uj strzeli. Te jego 33% zza łuku, to jest tak irytująca rzecz… No przecież doskonale pamiętamy jak trzy sezonu z rzędu ładował od 38% do prawie 40%. Ja wiem, że Derrick to nie tyle trójki, ale jak chcemy o coś pograć, to on musi znowu być w formie.
[Timi] Mimo wszystko ostatnie mecze to jest krok w dobrą stronę. Sześć ostatnich jego spotkań – nawet pomimo tego 1/6 przeciwko Magic – to już prawie 38%. Tak samo Tatum powoli swoje procenty podnosi i w ostatnich sześciu występach ma prawie 42% za trzy.
[Adrian] Uwag kilka – no nie leży nam to Orladno, nie leży. Na szczęście jesteśmy w takiej sytuacji, że nawet takie porażki, można spokojnie brać na klatę i patrzeć na kolejne spotkania. Teraz mamy 3 ciekawe wyjazdy – Denver, Sacto i GSW. Jak wrócimy na Wschód z 2-1 – będzie bardzo OK.
[Timi] Dwa zwycięstwa to obowiązek, biorąc pod uwagę brak Stepha i ogólny bajzel, jaki panuje w Sacramento. Najciężej zapowiada się Kolorado, bo tam zawsze jest trudno, ale myślę, że jesteśmy w stanie powalczyć. Rywale na Wschodzie łapią kolejne zwycięstwa, więc absolutnie nie możemy spuścić nogi z gazu po udanym początku.
[Adrian] No i z Denver porażka. Nie chcę sprowadzać tego wyniku do fatalnego sędziowania, bo to byłoby zbyt proste. Prowadziliśmy 17 punktami, ale drugą połowe zagraliśmy słabo – nawet nie patrząc na pajacyków z gwizdkami. Przyczyn było kilka, no i wyszły one w 4 kwarcie. Szkoda, bo zespół z Kolorado był niejaki w tym meczu, dokładnie tak jak i w całym tym sezonie.
[Timi] Dziwny to był mecz. Sporo dziwnych akcji, rzutów, decyzji. I to z obu stron. A nawet z trzech, jeśli dodamy do tego sędziów. Szkoda, bo znów uciekło nam spotkanie w drugiej połowie. Słaba skuteczność, dużo błędów. Mimo wszystko prawie do końca zwycięstwo było w naszym zasięgu… Sean Grande przypomniał na X, że Celtics wygrali 31 z 32 ostatnich meczów, gdy przeciwnik trafił siedem lub mniej trójek. No, teraz już 31 z 33. I obie porażki to właśnie w Kolorado.
[Adrian] Na plus – Cenac dostał spore minuty i udźwignął. Jedyna trafiona przez nas trójka w 4, decydującej kwarcie, to właśnie ten dzieciak, który przecież jest centrem – ponoć bez rzutu. Queta tez na plus, ale ten to już nas przyzwyczaił do dobrych występów.
[Timi] Kolejne szlify zbiera nasz debiutant. Dźwignął, a do tego pokazał wszystko to, co kiedyś – miejmy nadzieję – będzie jego codziennością w Bostonie. Tym razem nie odstawał też w obronie. Im więcej minut, tym będzie lepszy.
[Adrian] Na minus – absolutnie fatalny Tatum w 4 kwarcie. Tak samo kiepski White i Pritchard na zerowym przelocie. Razem z 14 rzutów trafili DWA. Tak się nie da wygrać meczu, nawet jeśli to tylko jedna kwarta. W ostatniej kwarcie Hauser dostał tylko 2 minuty i żadnej piłki na rzut zza łuku, choć jako jedyny trafiał w tym meczu na dobrej skuteczności.
[Timi] Trudny to był powrót w rodzinne strony dla White’a, który spudłował wszystkie siedem rzutów z dystansu, w tym potencjalnie wielką trójkę w ostatnich minutach. Pritchard złapany na dwa faule w ataku, w tym jeden też w kluczowym momencie. Tatum tym razem się w czwartej kwarcie nie popisał – ogólnie w drugiej połowie miał więcej strat (5) niż punktów (4) – choć decyzja o tym faulu technicznym zupełnie absurdalna.
[Adrian] Uwag kilka – początek tripu po zachodzie raczej kiepski. Zobaczymy co dalej, ale to druga porażka z rzędu, czyli coś, do czego nie jesteśmy na razie przyzwyczajeni. Obyśmy nie musieli się jednak z takim stanem oswoić, bo fajnie zaczął sie ten sezon i niech sobie on tak trwa.
[Timi] Teraz koniecznie trzeba wygrać dwa kolejne spotkania, tym bardziej że obaj nasi rywale są w kryzysie. Kings – od początku sezonu, a Warriors – od momentu kontuzji Stepha. Łącznie te dwa zespoły mają 13 kolejnych porażek na koncie. My zagramy w back-to-back, najpierw w Sacramento, a potem w San Francisco, więc jakieś roszady kadrowe mogą być, ale tak czy siak czas wrócić na zwycięskie ścieżki.
[Adrian] Po 14 kolejkach Miami Heat ma już tylko 3 porażki mniej od nas, a my mamy ich zaledwie 3. Szybko to Spolestra ogarnął. Wizards mieli być w topce, a są na poziomie Nets. Memphis nadal w topce Zachodu, a GSW zaczyna się kopać po czole. Co do GSW – jesu, jak im się ten Landeborg trafił.
[Timi] Lendeborga mogło mieć u siebie dziewięć innych drużyn – no ale nikt nie zaryzykował. Dla Warriors to była idealna opcja. Młodych perspektywicznych za bardzo nie trafiali, więc poszli w bardziej ukształtowanego już zawodnika. Warto dodać, że na przykład taki Jordan Walsh jest od niego prawie dwa lata… młodszy. Heat tymczasem rzeczywiście się rozkręcili. I to nie tylko zasługa terminarza, bo ograli teraz też Pistons czy Rockets. A widziałeś, kto tam rozdaje karty? Davion Mitchell, o którym latem gadaliśmy właśnie w kontekście rozgrywania.
[Adrian] Davion Mitchell w wieku 28 lat wszedł na poziom 17 punktów i 9 asyst – no przyznam się, że to spore zaskoczenie. Jednak to NBA, tu zaskakiwani jesteśmy w każdym sezonie kilka razy. Oni jednak nadal celują w Irvinga i pisze sie o tym non stop. Czy to polepszy ich sytuację? Jeśli nie ufać Spolestrze, to komu w tej lidze?
[Timi] Po tego Irvinga to by się ustawiła niesamowicie długa kolejka, gdyby tylko Mavs chcieli go oddać, ale na razie konsekwentnie odmawiają. Kyrie też nie chce odchodzić, ale luty 2027 to może być ostatni moment dla Dallas, żeby oddać go po bardzo wysokiej cenie. Zobaczymy.


